Ik hoor jullie denken: “Geen Kunst”

Vorig jaar heb ik samen met mijn vrouw een oriëntatie cursus gevolgd aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag. In 14 zaterdagen laten ze je kennis maken met alle studierichtingen die ze daar geven. Van fotografie tot textiel bewerken, van lithografie tot kalligraferen, portretschilderen (ja heren ook naaktportretten), beeldende kunst en alles wat er tussen zit. Gewoon omdat het ons leuk leek. De docenten leren je als een klein kind opnieuw te kijken naar de dingen om je heen. Pak bijvoorbeeld je mobiel of je sleutelbos maar eens en kijk er naar door de ogen van een vormgever. Let niet op functionaliteit maar kijk eens 5 minuten naar de ribbeltjes, karteltjes, gleufjes, spiegeling en lichtval.

Op de slotdag kwamen we Hilario Nicolaas tegen. Hij zit een beetje weggestopt in de kelder en bedient de 3D scanners en printers. Leuke relaxte vent. Ik wilde alles van hem weten en hij nam ruim de tijd voor ons. Na zijn studie tot goudsmid in Schoonhoven heeft hij de HTS doorlopen. Het snijvlak van kunst en techniek interesseerde hem. Ik ben dol op zogenaamde “cross overs”. Door twee ogenschijnlijk verschillende werelden te combineren ontstaan de mooiste innovatieve concepten. Hij had al wat langer een idee in zijn hoofd. “Scan twee hoofden en draai ze zo in elkaar dat je het gezicht van de één kunt zien in het hoofd van de ander. Zie je het voor je?” ….. “Uhhh

Vorig jaar werd ik 50, mijn vrouw werd het dit jaar, we zijn 15 jaar getrouwd, kennen elkaar 20 jaar en vinden elkaar nog steeds erg leuk. Waarom ontwerpen we dus niet samen met Hilario dit bronzen beeld van onszelf?

Een 3D scanner kost de wereld niet meer, het 3D bestand kan je uploaden op sites als i.materialise.com, je kiest het materiaal, de grootte, rekent af en je beeld wordt geprint. Wij hebben ons beeld met een liquid 3D scanner gemaakt, kijk hier, impressive. We kregen een mal van ons beeld in hars vervolgens is het beeld gegoten volgens de “verloren was” methode. Gips om de mal, de oven in, de hars brandt weg, in de sleuven die overblijven giet je vervolgens het brons. Na het stollen tik je het gips er af, werk je de kanaaltjes waarin het brons is gegoten weg, “even” afwerken en klaar is Kees.

Bij de kunstacademie hebben ze Hilario overigens niet voor niets in de kelder weggestopt. Het traditionele corps binnen de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst ziet 3D scannen en printen niet echt als een serieuze kunstvorm. De combinatie van idee, concept, vormgeving, co-creatie tussen opdrachtgever en Hilario de kunstenaar, innovatieve online technologie en de traditionele eeuwenoude manier van brons gieten en afwerken is kennelijk geen “K”unst.

Roland Gieles is een bevriend kunsthistoricus en hij moest breed glimlachen toen hij dit allemaal hoorde. Het fototoestel werd begin vorige eeuw ook niet geaccepteerd als apparaat om kunst mee te maken. Even snel klik klak klaar en het draait de schilderkunst de nek om. “Google maar eens op Gerhard Richter” zei Roland vorige week tegen ons. Hij is op dit moment de duurste nog levende Europese kunstschilder. Hij verdient zijn geld met het naschilderen en bewerken van foto’s die voor US$ 37.100.000 van de hand gaan. Klik klak klaar, wat een lol.

Zelfs de “progressieve” kunstwereld heeft kennelijk moeite met het creatief kantelen van concept, creatie- en productieprocessen. Mijn vrouw en ik zullen ons geld nooit verdienen met het maken van kunst vermoed ik zo. Hilario heeft ons wel even het gevoel gegeven dat ook wij kunstenaars zijn. Nou hoor ik jullie dus denken, zo kan ik het ook: “Geen Kunst”…

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *